متن کامل پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد رشته روانشناسی گرایش عمومی

با عنوان : بررسي اثر بخشي ورزش بر میزان عزت نفس ، شادکامي و کيفيت زندگي جوانان 

در ادامه مطلب می توانید تکه هایی از ابتدای این پایان نامه را بخوانید

و در صورت نیاز به متن کامل آن می توانید از لینک پرداخت و دانلود آنی برای خرید این پایان نامه اقدام نمائید.

دانشگاه آزاد اسلامي

واحد ارسنجان

دانشكده علوم انساني، گروه روانشناسی

پايان نامه براي دريافت درجه كارشناسي ارشد (M.A.)

گرایش: عمومي

عنوان:

بررسي اثر بخشي ورزش بر میزان عزت نفس ، شادکامي و کيفيت زندگي جوانان

استادراهنما:

دکتر میترا محمودی

استاد مشاور:

دکتر لادن هاشمی

برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده درج نمی شود

تکه هایی از متن به عنوان نمونه : (ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

– بیان مسئله

اصطلاح سبك زندگي[1]، اصطلاح رايجي است كه بيشتر اوقات براي اشاره به روش زندگي مردم به كار مي رود و بازتاب دامنه كامل ارزش هاي اجتماعي، طرز برخورد و فعاليت ها است(باقياني، 2003). سبك زندگي شامل رفتارهايي مانند عادات غذايي، خواب و استراحت، فعاليت بدني و ورزش، كنترل وزن، استعمال دخانيات و الكل، ايمن سازي در مقابل بيماري، سازگاري با استرس و توانايي استفاده از حمايت هاي خانواده و جامعه مي باشد(فيپس[2]، 2003).

بيش از يك سوم كل موارد مرگ و مير در دنيا، به دليل چند رفتار تهديد كننده سلامتي مي باشد كه ناشي از نادرستي سبك زندگي فردي و اجتماعي است و مهم ترين آن ها شامل رژيم غذايي نامناسب، كمي فعاليت بدني، استعمال سيگار و رفتار جنسي نامناسب مي باشد (فيپس، 2003). كنترل عوامل خطر در سبك زندگي و عادات بهداشتي مانند تغذيه نادرست، فقدان فعاليت ورزشي، استعمال سيگار، مصرف الكل و مواد مخدر تقريباً سبب كاهش حدود50 درصد از مرگ هاي زودهنگام مي شود(چارکازي[3]، 2009).

در زمينه رابطة ورزش و سلامت رواني قبلاً تصور عموم بر اين بود که فعاليت هاي ورزشي براي سلامت جسماني مفيد است. امروزه به اين امر توجه شده که ورزش علاوه بر سلامت جسماني، مي تواند در ارتقاي سلامت رواني نيز مؤثر باشد (لاندرز، 2005). تحقيقات نشان داده اند که فعاليت هاي حرکتي منظم به طور فوق العاده اي بر وضعيت جسماني و رواني افراد تأثير مثبت دارد (ست کوئيز و مازر[4]، 2006). لاندرز و پتروزيلو[5] (1994) در زمينه بررسي نتايج 27 مطالعه بين سالهاي 1960 تا 1991 نشان دادند که 81 درصد پژوهشگران به اين نتيجه دست يافته اند که فعاليت جسماني با کاهش اضطراب مرتبط است. رايلي و استارت[6] (1995) نيز عنوان کرده اند که دانش آموزان ورزشکار در مقياس هاي سلطه گري، مردم آميزي، خودپذيري، اجتماعي شدن و احساس سلامتي بالاتر از غير ورزشکاران هستند.

همچنين پژوهش ها نشان داده است که ورزش باعث افزايش سلامت رواني، تقويت احساس ارزشمندي، کاهش اضطراب و افسردگي (گياکوبي، هازون بلاس و فراي[7]، 2005) و افزايش قدرت ذهني (لوي[8] و لوي، 2005) مي شود.

ورزش آثار مفيدي بر روي خلق وخوي افراد دارد، برخي شواهد پژوهشي نشان داده اند که فعاليت عضلاني سبب ترشح موادي در مغز مي گردد که موجب بروز شادي و نشاط در شخص مي شود. امروزه ورزش در درمان اختلالات روحي و رواني مورد توجه طب ورزش و رواندرماني قرار گرفته است .فشارهاي روحي و عصبي که هر روزه با ماشيني شدن زندگي بيشتر شده و استرسهاي روزمره زندگي افزوده مي گردند، متخصصان و کارشناسان را بر آن داشته است که از ورزش به عنوان واکسني جهت درمان بيماريهاي جسمي و رواني استفاده کنند، زيرا ورزش يکي از ساده ترين، بي خطرترين، کم هزينه ترين و طبيعي ترين راههاي مقابله با مشکلات جسمي و روحي است(بنايي، 1384). ورزش زمانيکه به صورت گروهي انجام شود باعث مي شود تا افراد با همديگر در تماس و ارتباط باشند، روابط اجتماعي فرد را تقويت ميکند و بيان احساسات، بدن را شکوفا مي سازد، همچنين فعاليت هماهنگ، يکي از روش هايي است که اثرات مفيدي بر خلق وخو و تفکرات فرد دارد و افکار منفي و مخرب را از بين مي برد(گرافت[9]، 2000).

در بيست سال گذشته توجه بسياري به مساله رواندرماني همراه با فعاليت بدني و اثرات مفيد ورزش، در ارتباط با سلامت روان شده است (مارتينسن[10]، 2004). پرداختن به فعاليت ورزشي به نحوي سبب تخليه هيجان مي شود، بدين معنا که برخي از عواطف منفي، تضاد و تعارضات دروني فرد تخليه شده و حس اعتماد به نفس، احترام به خويشتن، احساس شادابي و سلامت جسمي در فرد نمايانگر مي شود. به عبارتي مي توان گفت ورزش و فعاليت بدني برنامه ريزي شده، سبب تقويت و بهبود دستگاههاي بدن مانند قلب و تنفس و بهبود آمادگي جسماني در فرد مي شود، چون جسم و روان انسان مانند يک جزء واحد عمل مي کنند، لذا ميتوان انتظار داشت که بهبود يکي بر ديگري اثر مثبت داشته باشد.

ورزش با تعريق و افزايش ضربان قلب ، كاهش اضطراب و افسردگي را موجب مي شود، ورزش مستمر به طوريكه بدن شروع به تعرق كند ، باعث افزايش تراوش هورمونهاي آندورفين، آنكفالين و دانپورفين كه خاصيت تسكين دهندگي دارند مي شود . نقش ورزش مستمر در افزايش هورمون رشد كه باعث ايجاد انگيزه ، شور و شوق زندگي در فرد مي شود ، در سن 20 سالگي حداكثر تراوش خود را دارد و طبق تحقيقات متخصصين در هر 10 سال ، 15 درصد از تراوش اين هورمون کاسته مي شود ،‌در حاليكه ورزش مرتب ميزان تراوش هورمون رشد را در سنين بالا در بدن تنظيم مي كند . از ديگر فوايد ورزش ، جلوگيري از فشار خون و سكته هاي قلبي و مغزي مي باشد. ورزش مستمر ،كاهش چربي مضر خون( L.D.L)و افزايش چربي مفيد خون(H.D.L ) است که اين امر از تجمع چربي داخل عروق و تنگي و انسداد رگها جلوگيري مي كندو در مجموع از وقوع سكته هاي قلبي و مغزي و افزايش فشار خون جلوگيري مي کند. پس زمانيكه در اثر ورزش سيستم ايمني بدن قوي تر شد ، سلولهاي سرطاني نيز كمتر خود را نشان مي دهند واين امر موجب کاهش احتمال بروز سرطان در افراد است . هر يك از ارگانهاي بدن داراي عمر خاصي است ، به عنوان مثال قلب انسان از هنگام حيات حدود 2 ميليارد بار مي تپد كه در اين رابطه ضربان قلب انسانهاي مضطرب و عصباني حدود 80 الي 85 بار است كه با ضرب اين تعداد در دقيقه و ساعت و روز و تقسيم آن بر 2 ميليارد ،‌عمر متوسط افراد عصباني حدود 50 سال در مي آيد ولي با توجه به اينكه نبض افراد ورزشكار در حالت سکون حدود 50 بار در دقيقه مي زند(ضربان قلب ورزشكاري كه در سيستم اسيد لاكتيك يا غير هوازي كار مي كند حدود 151 بار مي باشد) با انجام عمليات قبلي ، طول عمر متوسط اين افراد به حدود 85 مي رسد و اين نشان مي دهد كه ورزشكاران حدود 30 سال بيشتر از بقيه افراد عمر مي كند(باقري، 1378) .

از جمله متغير هاي مهمي که جزء شاخص هاي سلامت روان محسوب مي شوند و در اين پژوهش مورد بررسي قرار مي گيرند؛ مي توان به عزت نفس[11]، شادکامي ذهني[12] و کيفيت زندگي [13] اشاره کرد.

عزت نفس از جمله سازه هاي روانشناختي است كه در چند دهه اخير مورد توجه بسياري از روانشناسان و پژوهشگران قرار گرفته است. بطوركلي ارزيابي هايي كه فرد از خود مي كند عزت نفس او را شكل مي دهد(هنری ماسون، ترجمه ياسايي، 1375).همچنين عزت نفس درجه تصويب، تائيد، پذيرش و ارزشمندي است كه فرد نسبت به خود احساس مي كند. عزت نفس از خود پنداره متفاوت است ، خود پنداره عبارت است از مجموعه ويژگي هايي كه فرد براي توصيف خويش بكار مي برد در حاليکه عزت نفس عبارت است از ارزشيابي اطلاعاتي که فرد درخود پنداره دارد و از اعتقادات فرد در مورد تمام صفات و ويژگيهايي كه در او هست ناشي مي شود(نوربخش، 1384). مطالعات نشان داده است که اشخاص با عزت نفس بالا از لحاظ اعتماد به نفس در سطح بالايي قرار دارند و تلاش هايشان آنها را به سوي موفقيت سوق مي دهد. در اين افراد احساس شايستگي و لياقت عاملي براي دستيابي به سطوح بالايي از انگيزش دروني مي باشد. انتظارات بالا موجب شکل گيري اهداف مشکل مي شود و اهداف مشکل به برانگيختن تمرکز و چالش هاي مداوم کمک مي کند که نتيجه آن پيشرفت و تقويت عزت نفس مي باشد. اما افراد با عزت نفس پايين، انتظارات پاييني را براي عملکرد هاي خود در موقعيت هاي گوناگون در نظر مي گيرند و اغلب توانايي هاي اوليه خود را دست کم مي گيرند؛ چرا که فاقد اعتماد به نفس مي باشند و از شکست مي ترسند. به طور طبيعي نتيجه انتظارات پايين، تلاش کمتر و شکل گيري اهداف نه چندان دشوار و متوسط است. اهداف کوچک، عملکرد متوسط و تلاش کمتر را به دنبال دارد(غفاري، 2007).

تاکنون مطالعات در زمينه عزت نفس و ورزش صورت گرفته است که تفاوت معناداري را در عزت نفس افراد ورزشکار و غير ورزشکار گزارش کردند و تاثير برنامه تمريني منظم بر افزايش عزت نفس را آشکار کردند. مجموعا مطالعات اين حوزه تاکيد دارند که فعاليت هاي ورزشي، موفقيت و شکست را به سرعت آشکار مي کنند. به عبارت ديگر اجراي موفقيت آميز در ورزش بازخورد هاي فوري را براي ورزشکار فراهم مي آورد، اين باز خورد مثبت باعث به وجود آمدن احساس شايستگي و عزت نفس مي شود(ملکي، 1390).

يکي ديگر از متغير هاي پژوهش حاضر شادکامي ذهني است. واژه شادكامي چندين مفهوم متفاوت را به ذهن متبادر مي كند ( براي مثال شادي ، ‌خشنودي ، لذت ، خوشايندي) که در برگيرنده انواع ارزشيابي هايي است كه فرد از خود و زندگي اش به عمل مي آورد ( دانير ، 2002). اين ارزشيابي ها مواردي از قبيل رضايت از زندگي ، هيجان و خلق مثبت و فقدان افسردگي و اضطراب را شامل مي شود و جنبه هاي مختلف آن نيز به شكل شناخت ها و عواطف است ( دانير و ساه ، 1997). در صورتي كه افراد از شرايط زندگي راضي بوده و عواطف مثبت بيشتر و عواطف منفي كمتري را تجربه كنند ،‌گفته مي شود كه از شادکامي بالايي برخوردارند( ادينگتون و شومن[14] ، 2004).به عقيده صاحب نظران، شادي صرفنظر از چگونگي كسب آن مي تواند سلامت جسماني را بهبود بخشد. افراد شاد آسانتر تصميم مي گيرند ،‌ روحيه مشاركتي بيشتري دارند و نسبت به كساني كه با آنها زندگي مي كنند ، بيشتر احساس رضايت مي كنند ( مايرز[15] ،‌2002).

تعداد صفحه :171

قیمت : شش هزار تومان

بلافاصله پس از پرداخت ، لینک دانلود به شما نشان داده می شود

و به ایمیل شما ارسال می شود.

پشتیبانی سایت :        ———-        [email protected]

در صورتی که مشکلی با پرداخت آنلاین دارید می توانید مبلغ مورد نظر برای هر فایل را کارت به کارت کرده و فایل درخواستی و اطلاعات واریز را به ایمیل ما ارسال کنید تا فایل را از طریق ایمیل دریافت کنید.

*********  ********** *********